Αύγουστος 1965. Η ποδοσφαιρική ομάδα Καλομοίρας που νίκησε την ομάδα της Παναγίας με 3- 2 και κατάκτησε το κύπελο Κρέσου. Διακρίνονται από αριστερά καθήμενοι: Γεώργιος Χαρτόπου- λος, Γιάννης Φ. Φίλος, Γιάννης Γ. Παπαδημητρίου [με το κύπελο], Κων/νος Λέαν. Ζαλαβράς, Βασίλειος Γ. Ζαλαβράς, Αθανάσιος Παπανίκος. Όρθιοι: Γεώργιος Β. Παπαδημητρίου, Κων/νος Γ. Παπαδημητρίου, Δημήτριος Πασμάκης, Τάσος Μπακογιάννης, Ντίνος I. Μαυρίκος καιΔημήτριος Μπίτος

Ένα προσφιλές θέαμα για τους περισσότερους κατοίκους του χωριού από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 ήταν το ποδόσφαιρο. Είχαν, ήδη, συσταθεί δυο ομάδες, η ΑΕΚ (Αθλητική Ένωση Καλομοίρας) και ο Ολυμπιακός Καλομοίρας, που πολύ γρήγορα απέ­κτησαν θερμούς οπαδούς. Οι νέοι, κάθε Κυριακή απόγευμα, μετά την επιστροφή τους α­πό τη Γκούρα, φορούσαν τις αθλητικές τους στολές και συγκεντρώνονταν στο υποτυπώ­δες γήπεδο της “Ράχης”, και άρχιζαν τον αγώνα υπό τις επευφημίες των φιλάθλων. Οι πε­ρισσότεροι κάτοικοι του χωριού, άνδρες και γυναίκες, ακόμη και μεγάλης ηλικίας, έπια­ναν θέσεις γύρω, γύρω από το γήπεδο, και χωρισμένοι σε οπαδούς πανηγύριζαν για τη νίκη, πότε της μιας και πότε της άλλης ομάδας. Υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός, πολλές φορές και φανατισμός, αλλά βέβαια χωρίς βωμολοχίες, και βιαιότητες, μέσα σε πλαίσια καθαρά αθλητικά.
Η μικτή ομάδα της Καλομοίρας εξελίχθηκε σε μεγάλη ποδοσφαιρική δύναμη της περι­οχής και αναδεικνυόταν νικήτρια στις περισσότερες αναμετρήσεις με ομάδες από γειτονικά χωριά, Ματονέρι, Καστανιά, Κλεινοβός και Παναγία (Κουτσού- φλιανη). Με την Κουτσούφλιανη ιδιαίτερα υπήρχε μεγάλος συναγω­νισμός, γιατί διέθετε πολύ καλή ο­μάδα και οι αγώνες ήταν πάντα αμφίρροποι και είχαν χαρακτήρα ντέρμπυ. Το κύπελο, όμως, που είχε αθλοθετήσει ο χρυσοχόος Κρέσος, από τα Τρίκαλα, το κατέκτησε η Καλομοίρα, που νίκησε την Παναγία με σκορ 3-2 σε ένα συναρπαστικό αγώνα που έγινε το καλοκαίρι του 1965 σε ουδέτερο γήπεδο, στην Καλαμπάκα.

Στην ανάδειξη της ποδοσφαιρι­κής ομάδας της Καλομοίρας, ώστε να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή, βοήθησαν οι αδελ­φοί Μαυρίκου. Στην αρχή ο Ρούλης, που ήταν βασικός παίκτης και στη συνέχεια Ο Γώγος καί Ο Ντίνος που επίσης ήταν βασικοί του “Α.Ο. ΤΡΙΚΑΛΑ”, που τότε ήταν ομάδα Α’ εθνικής.
Αργότερα την προπόνηση της ομάδας είχαν αναλάβει οι Καλομοιριώτες γυμναστές Θανάσης Παπαθανασίου και Γιάννης Ηλίας, που δίδαξαν το εξελιγμένο ήδη και θεαματικό ποδόσφαιρο. Και τότε η ομάδα έπαιζε ποδόσφαιρο ποιότητας και είχε διακρίσεις σε αγώ­νες με γειτονικά χωριά.

Και στον κλασικό αθλητισμό η Καλομοίρα μπορεί να καυχηθεί ότι είχε σημαντικές δια­κρίσεις και μάλιστα σε διεθνές επίπεδο. Στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου Εφήβων-Νεανίδων, που έγιναν στη Σμύρνη το Ι986, ο Ι7χρονος τότε Καλομοιριώτης Θανάσης Κ. Ζαλαβράς, που ανήκε στο Γυμναστικό Σύλλογο Τρικάλων, κατέκτησε στο αγώνισμα του δρό­μου 5. 000 μέτρων το χρυσό μετάλλιο. Είναι το δεύτερο χρυσό μετάλλιο, που ο ταλαντού­χος πρωταθλητής μας κατακτά μέσα στο Ι986. Το προηγούμενο χρυσό το είχε κατακτή­σει στους Πανελλήνιους Αγώνες Στίβου, στο ίδιο αγώνισμα. (Εφημερίδα: «Ορεινή Καλα­μπάκα» φ. 5Ι, Ι986).

Για πρώτη φορά στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου ο
Θανάσης κ Ζαλαβράς στο Πανελλήνο πρωτάθλημα
ανωμάλου δρόμου (1984, Διαλεκτό Τρικάλων)